Al jaren had ik het verblijf in een klooster op mijn verlanglijstje staan. Afgelopen weekend was het dan zover. Het was geen stilteretraite die ik in gedachten had, maar ik wilde perse dit weekend weg, dus werd het een weekend waar ik mijn eigen stilte ging creëren.

Stilte kan je op diverse manieren bekijken. Mijn manier was nu geen social media, geen mail, geen whatsapp en alleen contact met mijn man doormiddel van één keer per dag een telefoontje en een smsje. Uiteraard was ik in noodgevallen wel bereikbaar, maar dan moest het ook écht nood zijn.

Vrijdagochtend vertrok ik volgepakt vanuit mijn woonplaats om twee uur te rijden naar de plaats van bestemming. Onderweg luisterde ik naar een podcast over spiritualiteit. Het voordeel van zo’n podcast onderweg is, dat je naar een verhaal kan luisteren, waar je normaal de tijd niet voor neemt, maar het niet perse helemaal hoeft te volgen. Voor je het weet, ben je op de plaats van bestemming.

Eenmaal aangekomen op de weg naar het klooster werd ik al helemaal blij. Wat een mooie bomenpartij, al die prachtige herfstkleuren, oranje, rood, geel, bruin. Terwijl ik reed, bedacht ik mij dat ik dit later te voet nog eens zou gaan bekijken. Gewoon lopen in rust onder deze geweldige bomen van weet ik veel hoe oud.

En toen zag ik in de verte het klooster. Geweldig, ik was er. Eindelijk!! Na mij aangemeld te hebben en een rondleiding te hebben gehad van de poortwachter, een ontzettend aardige vrijwilligster, even een foto voor het thuisfront dat ik veilig was aangekomen en toen ging mijn mobiel van het internet af en kon mijn stilteavontuur beginnen. Op naar mijn eigen miniappartement. Ruim en van alle gemakken voorzien.

En wat doe je dan? Na het uitpakken ben ik eerst gaan lunchen. In stilte. Normaal staat de tv of radio aan, mijn mobiel in mijn hand om weer de laatste “nieuwtjes’’ te bekijken. Nu alleen maar om mij heen kijken en genieten van mijn zalmpastasalade. Wat heerlijk! Behalve dan die ene vlieg, die constant om mij heen vloog. De mensen die mij goed kennen, weten dat ik niet van (vliegende) insecten houd en vliegen maken mij zelfs een soort van agressief. Ik vind ze zo vies en irritant en wil ze het liefst dan ook gelijk doodmaken. Dit klinkt hard, maar tja ik kan ze gewoon niet handelen. Een vlieg doodmaken valt in mijn geval niet mee, want ik heb altijd een dubbelgevoel. De zin “Gij zult niet doden” daar denk ik altijd aan, zeker nu ik in een klooster verbleef. Vliegen kraken als je ze doodmaakt en als je het te hard doet, komt er zo’n vies goedje uit. Conclusie: hij mocht nog even leven. Na de vlieg losgelaten te hebben, ben ik begonnen met achterstallig samenvatwerk. Ik had nog veel informatie die ik wilde verwerken in een van mijn vele notitieboekjes en daar had ik nu de tijd voor. Heerlijk in rust schrijven.

Rond 18.00 uur ging ik naar de eerste kerkdienst. Best spannend, want ik kende niemand en ik wist niet hoe dit in zijn werk ging. Het was een korte dienst van 20 minuten, waarin gezongen werd, een verhaal werd verteld, gemediteerd, weer zingen en toen was de kerkdienst afgelopen. En ja, ik heb ook meegezongen. Hoe dat klonk, wil je niet weten, want ik kende de melodie niet, de toonhoogte niet, maar naar mijn idee ging het best goed, denk ik.

De weg terug naar mijn appartement was erg donker en vond ik ook niet prettig. De volgende dag zou ik niet meer naar de avonddienst gaan. Ik heb een soort angst in het donker als ik er niet bekend ben en ik had geen behoefte om deze angst in dit weekend te overwinnen. Morgen maar naar de middagdienst.

Eenmaal in mijn appartement aangekomen heb ik mij omgekleed en heb ik een heerlijke yin yoga les gedaan. Jazeker, mijn laptop was mee. Zo kon ik toch nog mijn yogalessen doen (en s’avonds een serie op Netflix kijken. De eerste keer moet je natuurlijk niet overdrijven met de stilte).

Een heerlijke yogales waar ik helemaal blij van werd en nog meer in mijn zenmodus kwam. Het was tijd om te gaan eten. Dit keer ook weer in stilte. Nou ja bijna, want meneer de vlieg vond het leuk om mij ook tijdens mijn avondmaaltijd lastig te vallen. Ik probeerde een afspraak met hem te maken. Zoem niet om mij heen, ga niet op mijn eten en mijn hoofd zitten en laat mij met rust. Dan laat ik je leven. En nu maar hopen dat hij zijn afspraken na zou komen.

Na een warme douche ben ik heerlijk begonnen aan mijn avondborrel en een goede serie. Hoe fijn is dat. Helemaal alleen, kijken wat je leuk vindt en alles zelf opeten wat jezelf hebt klaargemaakt. Na middernacht ben ik gaan slapen. Dit kostte mij totaal geen moeite na zo’n inspirerende dag en ik werd de volgende dag uitgerust wakker.

Zaterdagochtend heb ik lekker rustig aangedaan. Eerst gemediteerd en weer een yin yoga les. Beter kan je je dag niet beginnen. Daarna ben ik een stukje gaan wandelen voordat ik de kerkdienst van 12.00 uur bij ging wonen.

De kerkdienst viel een beetje tegen. Het was een meditatiedienst. Dat hield in: een verhaal lezen en mediteren, daarna kon je weer weg. Voor een niet bijbellezend persoon duurde het even voordat ik het verhaal in de bijbel had gevonden, althans ik dacht dat ik het had gevonden. Niemand ging dat controleren en het verhaal kwam wel overeen met het onderwerp. Gelukkig hoorde ik dat de man naast mij het verhaal ook niet kon vinden, want hij bleef de bladzijden maar omslaan. Stiekem wilde ik lachen want ik vond dat wel grappig, maar ja het was een stilteruimte, dus ik mocht geen geluid maken. Na de dienst ben ik naar het dorp gereden en heb ik mijzelf verwend met heerlijke vis voor bij de lunch en mijn borrel.

Weer terug bij mijn appartement ben ik eerst gaan eten. Ja en weer niet alleen, meneer de vlieg hield mij ook weer gezelschap. Ik vertelde hem dat hij zich niet aan de afspraken hield dus ik probeerde hem te doden. Behalve dat de stoel omviel gebeurde er verder niets. Meneer vlieg was mij weer te snel af. Ok zei ik toen, je mag blijven, je zal wel gestuurd zijn om mij gezelschap te houden en degene die jou gestuurd heeft, zal dit niet voor niets hebben gedaan. Tja als je een dag alleen bent, ga je nu eenmaal raar denken en in jezelf praten.

Toen ik mijn lunch had opgegeten, ben ik weer gaan wandelen. Heerlijk door de bossen, wat mooi was het daar. Zoveel mooie bladeren en bomen. En dan die geur. Ik hou er van. Normaal ruik ik dit niet, maar nu in stilte en zonder telefoon in mijn hand kon ik er extra van genieten. Ik heb diverse foto’s gemaakt en fijn gewandeld. Vervolgens weer terug naar mijn kleine huisje en genieten van het alleen zijn en de rust. Ondertussen ben ik verder gegaan met een serie kijken en daarna ben ik gaan lezen in mijn studieboek voor de opleiding energetische healer die ik nu alweer een jaar volg.

Na het avondeten had ik besloten om een echte me-avond te houden. Dat was series kijken tot het eind, een borrelplankje met een wijntje in mijn makkelijke huiskleding en dan naar bed. Meneer vlieg en ik hadden best een gezellige avond. Zolang hij maar uit mijn buurt bleef en mijn vis met rust liet. Na een heerlijke nacht werd ik helaas te vroeg wakker.

Het voordeel van vroeg wakker worden is, dat je altijd nog even kan blijven doezelen. Uiteindelijk ben ik gaan mediteren en heb ik weer een yogales gedaan. Toen was het echt tijd om mij klaar te maken voor vertrek. Hoeveel ik ook van mijn gezin hou, ik wilde heel graag nog even blijven. Genieten van de rust en ook doen waar ik zin in heb en niet wat ik (van mijzelf) moet doen. Maar helaas, aan alles komt een eind. Ineens kwam er een onrustig gevoel over mij heen. Laat los, zei ik tegen mijzelf. Je doet dit zelf, je hoofd vullen met drukte wat niet nodig is. Gelukkig kon ik mij weer herpakken en rustig verder gaan.

Meneer vlieg was er nog steeds. Ik vertelde hem, je hebt gewonnen. Jij mag blijven en ik moet gaan. Veel plezier met je volgende bewoners. Ik hoop dat ze je net zo irritant vinden als ik.

Na alles opgeruimd en schoongemaakt te hebben, heb ik de sleutel ingeleverd en ben ik naar een jeugdvriendin gereden. Zij woont maar een half uur van het klooster vandaan, dus dit was een mooie gelegenheid om haar weer eens te zien. We hadden een gezellig middag en langzaamaan ging ik weer mijn “normale” leven.

Toen ik eenmaal thuis mijn telefoon aanzette, merkte ik al dat ik dit mij toch weer een soort van stress gaf. Allemaal lieve berichten, maar ik kon ze gewoon niet allemaal goed beantwoorden. Ik was er nog niet aan toe. Gelukkig ging ik nog met een andere vriendin naar een Soundbath (een klankschalensessie), mijn verjaardagscadeau, om mijn weekend volledig relaxt af te sluiten.

Mijn ervaring was heerlijk en zeker voor herhaling vatbaar. Trots dat ik mijn telefoon gewoon met rust kon laten en mij kon concentreren op andere zaken. Wat ik heb geleerd is, wat ik eigenlijk allang wist, je bepaalt zelf je rust, misschien kan dit niet altijd op de momenten dat jij dit wilt, maar je kan je rust momenten iedere dag nemen als je ze zelf maar inpland. Mijn telefoon is mijn grootste stoorzender. De dag na mijn weekend was ik hem al helemaal zat. Hopelijk blijft dit gevoel en laat ik hem vaker liggen en gebruik ik mijn vrije momenten nu meer voor rust en/of zelfontwikkeling in plaats van het gebruiken van mijn telefoon als tijdverdrijf.